Over schone jongens en bittere tranen

14 september 2020     door Marc Peeters

‘The talk of the town’ in medialand vandaag is de ongewenste verspreiding van pikante naaktfoto’s en seksfilmpjes van drie exemplaren van het BV-dom, met de nadruk op de tweede lettergreep. Ik heb de beelden niet gezien. Om in de vulgaire sfeer te blijven, het interesseert me werkelijk geen reet hoe Stan Van Samang, Peter Van de Veire of Sean Dhondt er in hun blote flikker precies uitzien. De drie opgewonden alfamannetjes hebben de intieme beelden zelf gemaakt en aan een zekere ‘Eveline’ verstuurd. Niet alleen waren ze ijdel, pervers en wellustig, maar ook nog naïef, dom en onvoorzichtig. Hun exhibitionistische gedrag is zo infantiel dat in ‘De Afspraak’ op Canvas van 10/09/2020 de pronte madam van Child Focus, Heidi De Pauw (eindelijk zonder beugel), de drie nu extra Bekende Vlamingen een hart onder de broeksriem kwam steken. Dat doen natuurlijk ook de collega’s die bij radio en televisie actief zijn, ze laten niet na hun spitsbroeders te verheffen tot de nobele status van slachtoffer. Zelfs Vlaams minister van Media Benjamin Dalle doet zijn duit in het zakje (of gooit hij een steen in de kikkerpoel?) alsof het om een staatszaak gaat. De voorraad papieren zakdoekjes raakt stilaan uitgeput. De drie BV-heerschappen zijn nietsvermoedend en blijkbaar zonder noemenswaardige hersenactiviteit (de aandacht lag lager) in de val getrapt van een snoodaard met een vals profiel op sociale media, ‘catfishing’ in vaktermen. Een catfish is in het dierenrijk een meerval, een langgerekte roofvis met een afgeplatte grote bek en een vrijwel rolrond lichaam met een dikke buik en een zeer lange staart. Blijkbaar zag het suikerzoete ‘Evelientje’ er op het internet toch enigszins bevalliger uit. Al weet je het met seksuele voorkeuren natuurlijk nooit.

Sexting is de onbedachtzame link tussen exhibitionisme en voyeurisme. Iedereen die de naaktbeelden  verspreidt of bewaart zonder toestemming van de betrokken persoon, is strafbaar. Wie dat toch doet, riskeert zes maanden tot vijf jaar cel en een geldboete tot 10.000 euro. Sinds 01/07/2020 is de uitbreiding dd. 04/05/2020 van toepassing van de wet van 01/02/2016 tegen wraakporno. Die wetgeving maakt het voor slachtoffers mogelijk om de verdere verspreiding van naaktbeelden juridisch tegen te gaan door klacht neer te leggen. Terecht want vooral bij jongeren kan de emotionele schade door het digitaal seksueel geweld enorm zijn en onuitwisbare trauma’s veroorzaken. Liesbet Stevens, hoogleraar seksueel strafrecht KU Leuven en  adjunct-directeur van het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen, in De Ochtend op Radio 1 (12/09/2020): ‘Eens een naaktfoto online verspreid raakt, heb je nog zes uur. Daarna krijg je ze nooit meer weg, ergens in de krochten van het internet blijft ze altijd bestaan’. Dat met een zaklamp verlichte seksuologen en juristen sexting daarbij als volstrekt normaal gedrag voorstellen in plaats van het voor alle veiligheid af te raden, gaat het gezond verstand van deze witte boomer te boven. Roken, alcoholmisbruik en drugs zijn schadelijk voor de gezondheid, niet uit te roeien, maar zeker niet aan te bevelen. Sexting hoort in dezelfde categorie thuis, dat vergoelijken laat de stupiditeit, minstens naïviteit, gewoon vrij spel. Voorkomen is beter dan genezen. Voor de moralisten onder ons, dat laatste slaat niet op hoe mensen zich kleden, ‘sexy’ of niet, dat is een vrije keuze en geen vrijgeleide tot lastigvallen of erger. Alleen is het effect van lichte kledij heel wat vluchtiger dan het internet dat over een ijzersterk geheugen beschikt.

Terwijl de mediastorm woedt over die arme BV’s, vervellen de Vlaamse socialisten tot marcheerders van de beweging Vooruit. Weg met de ideologische veren à la ‘socialisme’. Voorzitter en BV ‘in his own right’ Conner Rousseau beviel van de nieuwe naam aan boord van een zeiljacht in Saint-Raphaël (Azurenkust), na het huwelijksfeest van zijn halfbroer Steve, de oprichter van het uitzendbureau House of Talents waarvan hij vorig jaar 65% verkocht aan miljardair Filip Balcaen die daarvoor 23,5 miljoen euro op tafel legde. Dan mogen de champagnekurken al eens knallen (al is dat not done in kringen van kenners). ‘La gauche caviar’ deelt al een tijdje de lakens uit bij de linkse kameraden, in de terminologie van #Kingconnah, zijn ‘matekes’. Vraag blijft of er daarnaast nog voldoende kiezers overschieten om Vooruit niet in achteruit te doen schakelen. De kiesdrempel lonkt (5%). Socialistische Partij Anders ofte sp.a, de benaming in 2001 gelanceerd door toenmalig partijvoorzitter en marketeer Patrick Janssens, heeft afgedaan, ze gaat naar de vuilnisbelt van de geschiedenis. Dat sociaal progressief alternatief heeft zijn tijd gehad, vanaf nu is het vooruit met de geit. Of is het de ezel? De modale arbeider, de ‘blue collar’, stemt tegenwoordig immers op het Vlaams Belang, waarbij de haven van Antwerpen de cluster vormt. Het is hoogst twijfelachtig dat een cosmetische ingreep en de bijbehorende peptalk electoraal soelaas zullen brengen. De achterblijvers in de maatschappij zijn in deze covid-19-tijden de laaggeschoolden die hun job zijn kwijtgeraakt (bv. de bagage-afhandelaars op de luchthavens, het gelegenheidswerk in de horeca en de detailhandel) of waarvan de tijdelijke werkloosheid verandert in effectieve, maar ook de kleine zelfstandigen (met hun schamel pensioen) die hun zaak noodgedwongen moeten sluiten en failliet zullen gaan. Deze mensen voelen zich geschoffeerd, bedrogen en vernederd (sic Rik Van Cauwelaert in De Tijd van 12/09/2020). Zullen ze zich naar de Vooruit-geitenstal keren en zich laten verlokken door het veelbelovend geblaat van de partijleiding, de rode bok met de hippe sneakers op kop? Of horen ze liever de slogan ‘eigen mensen eerst’?

De dreiging met een rechtszaak wuift #Kingconnah hooghartig weg met de reactie ‘Que sera, sera’.

Kunstencentrum Vooruit, een erkende Vlaamse Kunstinstelling, kijkt de partijpolitieke opsmukoperatie met lede ogen aan. ‘De naam Vooruit is bijna veertig jaar onlosmakelijk verbonden met het Gentse kunstencentrum. Artiesten, publiek en medewerkers hebben er inhoud en uitstraling aan gegeven. Vooruit is uitgegroeid tot een nationaal en internationaal gekende en gewaardeerde merknaam en bouwt zijn programma rond sociale en ecologische waarden’, staat in een persbericht van 09/09/2020. De jarenlange inspanningen om politieke onafhankelijkheid te beklemtonen, lopen het risico weg te spoelen met een erg bittere nasmaak. De naamsverwarring zal leiden tot dubbelzinnigheid, massa’s misverstanden en tijdverlies. De directie en de talrijke vrijwillige medewerkers zijn verbijsterd over de manier waarop Conner Rousseau zich zonder veel omhaal het gevestigde merk Vooruit toe-eigent met verwijzing naar het roemrijke verleden van het socialisme in bakermat Gent (Edward Anseele en de in 1880 gestichte coöperatieve bakkerij Vooruit). De dreiging met een rechtszaak wuift #Kingconnah hooghartig weg met de reactie ‘Que sera, sera’. Dat betekent in deze context zoveel als ‘loop naar de maan’. In het BV-dom hanteren ze daarvoor een berucht vierletterwoord. Het is het antwoord van een verwend joch dat het gewoon is zijn zin te krijgen. De Rode Rakker annex co-preformateur is ervan overtuigd dat de politieke beweging ‘in harmonie kan samenleven’ met het Kunstencentrum. Maar dan wel op zijn voorwaarden, wat anders? Heel de aanpak ruikt sterk naar oude wijn in nieuwe zakken, zie hoe socialistische boegbeelden als Willy Claes, Louis Tobback, Johan Vande Lanotte of Daniel Termont in hun hoogdagen te werk gingen. Niet met boeketjes rode rozen, maar met de bulldozer.

Nu we toch in de machosfeer vertoeven (de onderste laag van de biosfeer waar de narcisten bloeien), laten we het even hebben over het andere verwend joch, Georges-Louis de Flamboyante aka Bouchez, de uitgekookte rivaal van Magneto Paul de Ambetante. Hun kakelend hanengevecht voeren ze op in Charleroi en bij uitbreiding heel Wallonië. Tot groot jolijt van de verzamelde Franstalige persmeute. Herman Matthijs, hoogleraar Openbare Financiën UGent en VUB , lid van de Hoge Raad van Financiën en censor van de Nationale Bank, stelt dat Georges-Louis le Tatoué de politieke winnaar is van de voorbije weken (Knack Opinie van 05/09/2020 en 12/09/2020): ‘We naderen 17 september en al maanden wordt er gezegd dat er dan komaf dient gemaakt met de minderheidsregering-Wilmès. Maar een week voor de deadline, geholpen door het Chinese covid-19 virus, is al bekendgemaakt dat deze regering met 38 van de 150 Kamerzetels op zijn minst blijft zitten tot 1 oktober. MR-voorzitter GLB is er alweer in geslaagd om met 14 zetels zowel de eerste-minister als een vicepremier, vijf ministers plus de Senaatsvoorzitter te behouden. Daarnaast levert de MR met Charles Michel bovendien de voorzitter van de Europese Raad en met Didier Reynders de Europese commissaris voor Justitie. Open VLD mag ook niet klagen, want met 12 zetels behouden zij één vicepremier, twee ministers en de 'speaker of the House' (Kamervoorzitter Patrick Dewael, die met verve de rol van verwelkte prima ballerina vertolkt). De liberalen liggen niet in het midden van bed, maar bezetten het helemaal, met de CD&V aan hun voeten als een schoothondje.

 

 

Onze Bouchez à la reine is Belgicist in hart en nieren, wat ons vorstenhuis kan plezieren, het lust wel een koninginnenhapje bij tijd en wijle. De MR-voorzitter wil een ‘combat francophone’ voeren en de taalgrens hertekenen zodat de roemruchte corridor tussen Brussel en Wallonië tot stand komt, de natte droom van de Fédération Wallonie-Bruxelles, waarvoor rabiate franskiljons als Olivier Maingain (Défi) al decennia ijveren. Als Grote Smurf GLB zijn zin krijgt, lijft het Waals Gewest het welvarende Sint-Genesius-Rode in, de fief van de even franskiljonse Sophie Wilmès. Quelle triomphe! In Rhode-Saint-Genèse, een faciliteitengemeente in de Vlaamse Rand heerst nu al een Franstalige meerderheid. De arrogante territoriumdrang is levendiger dan ooit. In regressief unitarisme vindt de Mouvement Réformateur een bondgenoot in Ecolo-Groen, altijd bereid om de federale tandpasta terug in de Belgische eenheidstube te duwen. Keep on trying, boys and girls! De Parti Socialiste van haar kant is enkel geïnteresseerd in de financiële transfers vanuit Vlaanderen naar Wallonië c.q. Brussel zodat ze haar kiesvee kan onderhouden, een dure aangelegenheid zonder vooruitzicht op beterschap in de beperking van de uitgaven, integendeel gezien de vermaledijde coronacrisis.

Volgens een peiling van het Brusselse Le Soir Magazine scoort het Vlaams Belang actueel 27% van de stemmen (+ 8,5%) en de N-VA 23,3% (-1,5%). Samen hebben de twee partijen dus een meerderheid van 50,3% in Vlaanderen. Het Vlaams Belang heeft de wind in de zeilen, zeker nu er op niveau van de Europese Unie weer sprake is van het verdelen over bereidwillige lidstaten van de meer dan 12.000 zogenaamde asielzoekers uit het afgebrande kamp Moria op het Griekse eiland Lesbos. Ook al is hun asielprocedure hoegenaamd niet afgerond. In België oordeelde het Commissariaat-Generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen (CGVS) in 2019 dat in 36,9% van de eindbeslissingen de verzoeker daadwerkelijk bescherming nodig had. Het gaat in totaal om 5.117 beslissingen van toekenning van een beschermingsstatus voor 6.719 personen (inclusief minderjarige kinderen die hun ouders vergezellen). 63,1 % van de aanvragen is niet ontvankelijk verklaard, de migranten in kwestie zijn grotendeels in de illegaliteit verdwenen. Door allerlei juridische obstakels bestaat er nog steeds geen doeltreffend repressief terugkeerbeleid. In de Belgische politiek verdedigt niemand nog het algemeen belang. Wat de grondwettelijke bepalingen ook mogen zijn, het geeft geen pas dat de financiers van het Belgische staatsbestel, in casu de Vlamingen, hun bovendien numerieke meerderheid niet zouden terugvinden in de samenstelling van de federale regering. Het tegenovergestelde beweren zoals politicologen à la Dave Sinardet doen (De Standaard van 12/09/2020), tart de democratische principes die in België sowieso al discutabel zijn. Maar geen nood, in de taal van Molière: ‘la vengeance est un plat qui se mange froid’. Afspraak in 2024, want in deze geweldige democratie zijn de traditionele politieke partijen bang van de kiezer, dat stuk onbenul dat hen niet begrijpt en hindert in hun plannen vol zelfzuchtige rozengeur en maneschijn. Antonio Lucio Vivaldi zaliger, vernieuwend componist in La Serenissima Venezia, verdient beter dan deze valse kakofonie gedirigeerd door liberale windhanen.

 

Marc Peeters, 14 september 2020.