Over pirouettes en draaitollen

19 februari 2021     door Marc Peeters

Spuiten en slikken

Nu de theaters gesloten zijn, zorgt de overheid voor het nodige vermaak en vertier. De vaccinatiecampagne tegen sars-CoV-2 is het volgende bedrijf in de coronavaudeville. Na het gebrek aan noodzakelijk medisch materiaal, het grillige parcours van opsporen, testen en opvolgen, de vrijwel onbestaande controle op quarantaine en isolatie, is het de beurt aan het hobbelige uitrollen van de vaccinstrategie. De deurenkomedie gaat voort. Politici creëren hoge verwachtingen waaruit keer op keer de bodem wordt geslagen. Hun vooruitzichten zijn ongefundeerd, hun beloftes voorbarig. De ontgoocheling daarover, in combinatie met de warrige regelgeving, werkt bijzonder demotiverend. Virologen die eerst de meubelen moesten redden, krijgen nu de dringende raad hun mond te houden. De enige zekerheid op dit moment is de grote onwetendheid. De strategie van de angst botst alleszins op haar limieten. De cocktail van coronanormen leidt tot een perceptie van rechteloosheid en willekeur. De burger laat zich steeds minder gemakkelijk in het gareel houden, precies omdat een transparant wettelijk kader ontbreekt. De noodzaak aan consequente handhaving van de coronamaatregelen betekent niet dat we moeten afglijden naar een politiestaat waarin lokale sheriffs zich kunnen uitleven. Vooral bij nietsvermoedende studenten (Gent) of minderjarigen in wijken waar de ordehandhavers geen risico lopen (Antwerpen) en het niet gaat om ‘kwetsbare’ hangjongeren. Proportionaliteit, redelijkheid en noodzaak dienen het leidmotief te blijven. 

De Europese Unie is op haar eksterogen getrapt omdat ze geen voorrang krijgt bij de levering van vaccins die op haar grondgebied worden gefabriceerd. Europa eerst! Waar hebben we die slogan nog gehoord? O ja, ‘America first’ van Donald Trump onzaliger gedachtenis. De Europese Commissie gedraagt zich als de bullebak die een rij wachtenden voorbijsteekt om als eerste bediend te worden. De verwaande madam met veel kapsones. Pretentie zonder substantie. De EU heeft geïnvesteerd in de research en ontwikkeling van de vaccins? Ze heeft bij bestelling voorschotten betaald aan de farmabedrijven? Ongetwijfeld. Maar dat hebben de regeringen van pakweg de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en Canada ook gedaan. Andere landen zoals Israël en de Verenigde Arabische Emiraten hebben meer geld op tafel gelegd om snelle levering te verzekeren. Zelfs Europees orakel Guy Verhofstadt steigert: ‘Na twee maanden hinkt de vaccinatiecampagne in heel Europa dramatisch achterop. Gemiddeld heeft nauwelijks meer dan 5% van de Europese burgers een eerste dosis gekregen. In de meeste Europese lidstaten is het vaccineren bijna tot stilstand gekomen. Ook bij ons zie je dat: in Vlaanderen zijn momenteel 227.572 mensen deels gevaccineerd (3,43% van de 18-plussers) en 148.336 volledig (2,24%), en toch staan de nieuw uitgeruste vaccinatiecentra deze week zo goed als leeg, wachtend op de massale levering van vaccins. Het contrast met de productie van die vaccins is groot. Europa is daarin wereldleider: meer dan 75% van alle vaccins wordt in Europa gemaakt, net als de meerderheid van de bijna 200 miljoen covid-19-vaccins intussen al geproduceerd. En toch is er een cruciaal tekort in bijna elk Europees land. Intussen zijn in de Verenigde Staten cumulatief 17,4 vaccindosissen per 100 inwoners toegediend; in het Verenigd Koninkrijk 25,7; in de Verenigde Arabische Emiraten 54,3; in Israël 81,8. In België gaat het om 5,6. Het gemiddelde van de Europese Unie bedraagt 5,7. Hier loopt onmiskenbaar iets ernstig mis.’ (Knack 17/02/2021 - cijfers geactualiseerd). Ter info: vaccinoloog Pierre Van Damme (UAntwerpen) stelt een vaccinatiegraad van minstens 80% voorop om het sars-CoV-2-virus en zijn varianten in te dijken. Nog een lang traject af te leggen met onderweg waarschijnlijk nog wat voetangels en klemmen. Maar niet getreurd, hoe dan ook is er licht aan het einde van de tunnel.

De oorzaak van de Europese slakkengang in vaccinaties? De EU-mandarijnen hebben zoals gewoonlijk hun besluitvorming door hun logge bureaucratische mallemolen gedraaid waardoor ze drie tot zes maanden achterliepen. Nu er regelmatig productieproblemen optreden die de vaccinleveringen vertragen, eist de Europese Commissie hoogdravend zoals steeds, prioriteit op. De farmareuzen huldigen terecht het principe ‘wie eerst komt, eerst maalt’. Ze honoreren hun engagementen in volgorde van bestelling. Zoals het hoort. De contracten die de bedrijven hebben ondertekend met de EU stellen enkel dat ze naar best vermogen zullen handelen (‘best efforts’). Zoals gebruikelijk geen vermelding van precieze tijdstippen van levering en specifieke hoeveelheden. Een inspanningsverbintenis, geen resultaatsverbintenis. Mocht de Europese Commissie dat anders hebben willen invullen, was de kostprijs van de vaccins opgelopen aangezien er dan een risico van tijdige levering diende ingecalculeerd. De Commissie vond het belangrijker scherpe afspraken te maken over prijzen en aansprakelijkheid, eerder dan de bepalingen over timing en levering in de Advanced Purchase Agreements stringenter te formuleren. Dan moet ze vandaag niet misplaatst verontwaardigd aan de klaagmuur gaan staan. Eigenlijk gaat voorzitster freule Ursula von der Leyen volledig de mist in. Haar spierballengerol voor de galerij haalt weinig uit. Ze tolt om haar as, maar moet gewoon slikken wat de farmabedrijven haar voorhouden. Hoewel die laatste, ondersteund door academische research, veel sneller dan verwacht vaccins hebben aangeleverd, zijn ze natuurlijk de boeman, waarbij heel demagogisch hun patentrecht wordt in vraag gesteld.

 

 

Bovendien lijkt het alsof enkel westerse ontwikkelaars en producenten als BioNTech/Pfizer, Moderna, AstraZeneca/Oxford University, Johnson & Johnson (Janssen Pharmaceutica), CureVac/GlaxoSmithKline of Novavax, in staat zijn adequate vaccins op de markt te brengen. Onze mainstreammedia hanteerden tot voor kort enkel een meesmuilend, neerbuigend discours over het Russische vaccin Sputnik V van het Gamaleya onderzoekscentrum voor epidemiologie en microbiologie (Moskou), of de Chinese vaccins van Sinovac Biotech (CoronaVac), Sinopharm Group en CanSino Biologics. Uiteraard konden die in de verste verte niet tippen aan de westerse kwaliteit. Tegelijk kregen we alweer een schuldcomplex aangepraat omdat de ontwikkelingslanden niet snel genoeg kunnen beschikken over die superieure westerse vaccins. Maar, donderslag bij heldere hemel, plots blijkt uit een grondige studie van het gerenommeerde medische vaktijdschrift The Lancet (02/02/2021) dat het Sputnik V-vaccin voor 91,6% effectief werkt en veilig is. Daarin dient het voorlopig enkel de mRNA-vaccins van BioNTech/Pfizer en Moderna te laten voorgaan met effectiviteitsgraden van respectievelijk 95% en 94,1%. De Russische en Chinese vaccins vinden intussen gretig aftrek in o.m. Hongarije, Servië, Turkije, de Verenigde Arabische Emiraten, Bahrein, Indonesië, Maleisië, Singapore en de Latijns-Amerikaanse landen. Het scepticisme en de arrogantie kunnen de vuilnisbak in. Triomf vooral voor Rusland (tsaar Vladimir Poetin) en zijn wetenschappers. Wat de Chinese vaccins aangaat, hebben internationale medische vakbladen nog geen afgeronde studies (peerreviews) gepubliceerd.

Een hart onder de riem is alvast dat, ondanks wilde complottheorieën, de coronavaccins door de Raad der Theologen, het hoogste geestelijke adviesorgaan van de islam in ons land, voor halal (toegestaan) zijn verklaard en dus niet in strijd met de ramadan. Ook volgens de kasjroet, die de joodse voedingsvoorschriften regelt, is er geen reden tot discussie en zijn de coronavaccins koosjer. Van de paus, de dalai lama, de patriarch van Constantinopel of de aartsbisschop van Canterbury hebben we nog niets mogen vernemen, dus dat zit wel snor. Op religieus vlak zijn er geen obstakels, tenzij in enkele duistere sektes van antivaxers, waar druïden nog de plak zwaaien. Hopelijk komt er ook een al dan niet Europees (digitaal) vaccinatiepaspoort als voorwaarde om toegang te krijgen tot cafés, bars, restaurants, theaters, musea, evenementen. Naar analogie met o.m. Israël, China en Zuid-Korea. Dat zou pas echt een incentive zijn voor vaccinatie.

De wortel en de stok

In België is het inmiddels duidelijk dat nogal wat regeringsleden van de paarsgroenoranje Vivaldi-coalitie balletles hebben gevolgd. De pirouettes die ze in televisie-interviews draaien, zijn ronduit duizelingwekkend. Ze brengen zichzelf in trance als dansende derwisjen. Vooral prima ballerina Alexander De Croo is de uitblinker, van nabij gevolgd door minister van Ministeriële besluiten Annelies Verlinden en minister van Transformatiezaken Petra De Sutter. Over antwoorden op vragen van journalisten doen ze twintig minuten daar waar 5 minuten volstaan. Kontdraaierij par excellence. Mist spuiten. Landjonker Alexander, grande bourgeoise Annelies en pronte krullenbol Petra zijn werkelijk onovertroffen. Behalve misschien door epidemiologe Erika Vlieghe die zodanig heen en weer zoemt dat ze nauwelijks op een duidelijk standpunt vast te pinnen valt. Minister van Vermaningen Frank Vandenbroucke blijft dan weer altijd zichzelf, de schoolmeester met strenge blik en sardonische grijns als hij ons weer eens bestraffend toespreekt. Onveranderlijk onuitstaanbaar. Vooral omdat het blijft mangelen aan handhaving, controle en sanctionering. Te vergelijken met het terugkeerbeleid van uitgeprocedeerde asielzoekers. Met veel bombarie maatregelen afkondigen die significante groepen in de samenleving ongestraft naast zich neerleggen als praat voor de vaak, is mateloos ergerlijk voor de meerderheid van de mensen die zich wel aan de voorschriften houden, maar het slachtoffer zijn van het ongeremd egocentrisch gedrag van die minderheid. Onze bewindvoerders laten zich nog altijd te veel aansturen door belangenorganisaties en drukkingsgroepen, door electorale behaagzucht en simpelweg door betweterij. Het resultaat is peptalk en gebakken lucht. Niet-essentiële reizen zijn nu eindelijk verboden. Maar wat blijkt? Reizigers of mensen met hoogrisicocontacten die bij terugkeer uit een rode zone de verplichte coronatests niet afleggen, zullen pas vanaf 1 april (!) een boete van 250 euro krijgen. Een vroege aprilgrap. ‘We zullen dat niet langer tolereren’ orakelt meester Frank. Serieus?

 

 

De coronacrisis in België viert straks haar eerste verjaardag. Toch blijft de overheid kwakkelen om cruciale gezondheidsbescherming af te dwingen bij hardleerse je-m’en-foutisten, religieuze zeloten en reizende familieknuffelaars. De mantra van gezond verstand, burgerzin en verantwoordelijkheid is grijsgedraaid. Zet die plaat af! Sensibiliseren hebben nu wel meer dan genoeg gehad, tijd om, proportioneel uiteraard, consistent en coherent te sanctioneren. Of is dat iets voor het post-coronatijdperk? Gelukkig zetten ministers, experts en VTM-journalisten nu mondmaskers op in de televisiestudio’s. Dat gaat de besmettingen met het coronavirus pas echt terugdringen. Le ridicule ne tue pas. In Groot-Brittannië is het wel gedaan met lachen. Wie terugkeert uit een land met hoog coronarisico (o.m. Zuid-Afrika, Brazilië, Argentinië, Portugal, de Verenigde Arabische Emiraten) en in het Verenigd Koninkrijk of Ierland woont, dient verplicht tien dagen op eigen kosten (zo’n 2.200 euro) te verblijven in een quarantainehotel met op dag twee en dag tien een coronatest. De reizigers moeten vooraf boeken via een regeringswebsite en ze moeten een Passenger Locator Form invullen. Wie de nieuwe regels omzeilt, kan boetes krijgen van 1.250 tot 12.500 euro. Iemand die liegt op zijn formulier riskeert zelfs een gevangenisstraf tot tien jaar. Inmiddels zijn al 16,5 miljoen Britten voor het eerst gevaccineerd, waardoor het VK zich bij de koplopers blijft situeren. De wortel- en stokmethode in de praktijk. Boris laat zijn tanden zien. Ook in andere Europese landen zijn er verscherpte grenscontroles. In Duitsland, Oostenrijk, Hongarije, Tsjechië, Denemarken, Noorwegen, Finland, Spanje en Portugal. Eindelijk!

Als de covid-19-cijfers maar even de betere kant uitgaan, weerklinkt onmiddellijk de roep om versoepelingen. Eind vorig jaar heeft het Overlegcomité (van de federale overheid en de deelstaten) afgesproken dat veilig versoepelen pas mogelijk is als de coronacijfers drie weken onder drie drempelwaarden blijven: dagelijks minder dan 800 besmettingen (actueel 1.786), dagelijks minder dan 75 ziekenhuisopnames (actueel 118) en een positiviteitsratio (verhouding aantal positieve gevallen versus aantal tests) van minder dan 3% (actueel 5,1%). Die voorwaarden zijn nog hoegenaamd niet vervuld, we zijn er zelfs nog mijlenver vandaan. Toch zijn de politieke fluit- en brulkikkers alweer actief. Ook al is het traject dat onze bewindvoerders hebben gekozen discutabel, we zijn het point of no return al lang voorbij. Volhouden en op de tanden bijten is de boodschap, ook al zitten heel wat ondernemers en bedrijven intussen op hun tandvlees. De processie van Echternach moet stoppen. De permanente onzekerheid is moordend.

Barbertje moet hangen

Als verstrooiing in coronatijden floreert de schandpaaljournalistiek. De lynchpartij in de weldenkende media (vooral de VRT en haar huiskrant De Standaard) van voormalig staatssecretaris voor Asiel, Migratie en Getwitter Theo Francken (nu N-VA Kamerlid) omwille van zijn onoplettendheid in het mensensmokkeldossier van Melikan Kucam, verspreidt een penetrante geur van schijnheiligheid. Hetzelfde luchtje dat ook hangt boven de zaak van de gevallen televisiecoryfee Bart De Pauw en zijn ex-minnaressen zoals Maaike Cafmeyer en Liesa Naert. Waarbij het ‘ongewenst gedrag’ van de vermeende dader en de carrièreplanning van de belaagde dames blijkbaar met elkaar verweven waren. Verdachtmakingen en insinuaties zijn eigen aan de moraalridders onder de persmuskieten. Professioneel kaltstellen van wie in hun vizier loopt. Wie boven het maaiveld uitsteekt, mag de zeis verwachten. Volleerde meesters in de neerhaaljournalistiek (alles wat met de N-VA te maken heeft, doet hen schuimbekken) zijn ongetwijfeld Bert Bultinck (Knack), Paul en Ruud Goossens (De Standaard) en Joël De Ceulaer (De Morgen). Hangen of wurgen is de keuze die ze hun lezers voorhouden. Niet iedereen krijgt van hetzelfde laken een pak. Zo is Marcske Beke, Vlaams minister van Zelfwelzijn, onder vuur komen te liggen voor het dodelijk debacle in de woonzorgcentra tijdens de eerste coronagolf. Dat brandje is gezwind geblust nadat de Vlaamse regering onder aanvoering van Sussende Jan Jambon, de rangen rond haar zwoegende en zwetende collega sloot. Het gestuntel van de brave Wouter Beek tijdens televisie-interviews is bij momenten aandoenlijk.

Hoe zwaar is het moreel gewicht van die ongeordende actie tegenover oversterfte door incompetentie in de coronacrisis?

Mega Maggie De Block, voormalig federaal minister van Volksgezondheid en verantwoordelijk voor het laten vernietigen en niet-vervangen van strategische voorraden mondmaskers, is vrijwel altijd buiten schot gebleven, zeker bij staatsomroep VRT waar ze tot de chouchous de la maison behoort. Vandaag is ze Open vld-fractieleidster in de Kamer. Ze levert kritiek op de experts die haar in de operetteregering-Wilmès uit de wind hebben gezet, waaronder omnipresente Marc Van Ranst, virogod in het diepst van zijn gedachten. ‘Het publiek walgt van hun communicatie’ laat ze in La Dernière Heure van 06/02/2021 optekenen. Stank voor dank. Schaamteloos blijft ze elke aansprakelijkheid voor haar elementair gebrek aan voorzorg afwijzen. Niemand maalt erom in de o zo kritische media. België blijft tot de wereldtop behoren inzake overlijdens per miljoen inwoners (1.875 op 18/02/2021), daarvoor mogen Mega Maggie en Marcske eens diep in hun duistere spiegeltje aan de wand kijken. De mooiste van het land zijn ze niet, de meest bekwame al evenmin. O ja, Toerende Theo, nog steeds expert inzake asiel en migratie, mag dan al naïef geweest zijn, onder zijn bewind zijn Syrische christenen wel gered uit de klauwen van Islamitische Staat, tegen woekerbetaling of niet. Hoe zwaar is het moreel gewicht van die ongeordende actie tegenover oversterfte door incompetentie in de coronacrisis?

Sinds kort zijn de pijlen van de Vlaamse pers gericht op Sihame El Kaouakibi, Vlaams parlementslid voor Open vld, charismatisch bezielster van het sociaal-artistiek project Let’s Go Urban en sociaal onderneemster samen met haar partner Erika Xuan Nguyen. Rijkelijk begiftigd met subsidies door de stad Antwerpen (via N-VA-schepen van Jeugd Nabilla Ait Daoud), jaarlijks 150.000 euro in 2014, 2015 en 2016, gevolgd door jaarlijks 254.000 euro in 2017 en 2018. Blijkbaar is het na een forensische audit van i-Force niet duidelijk of een bedrag aan subsidies van 342.077 euro wel zijn juiste bestemming heeft bereikt en of facturen van de privé-vennootschap van El Kaouakibi, A Woman’s View, voor een bedrag van 137.541 euro, wel voldoende onderbouwd zijn. Bovenop de subsidiëring heeft de stad Antwerpen het Go Urbancenter op het Kiel toegewezen aan Let’s Go Urban, inclusief twee cheques van in totaal 1,4 miljoen euro (kredietinvestering). Kostprijs voor de stad Antwerpen van de renovatie- en inrichtingswerken in 2018 van het Go Urbancenter: 3 miljoen euro. De Vlaamse regering (minister-president Jan Jambon) stopte El Kaouakibi ook nog 200.000 euro toe voor een kopie van Lets’ Go Urban in Brussel, de vzw WeLoveBXL. Qua ondersteuning kan die subsidiestroom  tellen, maar de Let’s Go Urban Academy krijgt dan ook alle lof voor het weerbaar maken van kansarme jongeren via dans, muziek en sport. Waarbij discipline, individuele verantwoordelijkheid en kansen grijpen centraal staan, wat alleen maar toe te juichen valt. De voorbije twaalf jaar zijn er duizenden jongeren gepasseerd voor danslessen, workshops en ‘empowerment’. De Antwerpse ondernemingsrechtbank heeft advocaat Annemie Moens als voorlopig bewindvoerder aangesteld om het reilen en zeilen van de vzw Let’s Go Urban en de vennootschapen die eromheen cirkelen, uit te pluizen. Ook het parket heeft een onderzoek geopend. Het kroonjuweel van de zakelijke activiteiten van Sihame El Kaouakibi en Erika Xuan Nguyen was Point Urbain BV, gevestigd in het 16e eeuwse Jacob Jordaenshuis in de Reyndersstraat te Antwerpen, en uitgebaat als eventlocatie met horeca onder de benaming JJ House. Deze week is het faillissement aangevraagd. Oorzaak zijn volgens Erika niet de boekhoudkundige en juridische perikelen, maar de coronacrisis. Nochtans vertoonde de jaarrekening 2019 van de BV Point Urban al een negatief eigen vermogen van zo maar even 456.251 euro. Het probleem zit dus dieper.

Als reactie op de heisa heeft Flamboyante Sihame een strafklacht ingediend wegens schriftvervalsing en informaticafraude. In De Morgen van 05/02/2021 stelt opiniemaker Dyab Abou Jahjah terecht de vraag of het begrip ‘social profit’, waarbij vzw’s subsidies gaan beschouwen als kapitaal en omzet, geen contradictio in terminis inhoudt. Nog een wist-je-datje: in de aanloop naar de verkiezingen van mei 2019 heeft Open vld 53.699,77 euro uit de partijkas (gespijsd door belastinggeld) gehaald om de verkiezingscampagne van rolmodel en wit konijn Sihame te bekostigen. Startkapitaal voor haar ‘unieke positionering en professionele lancering in de politiek’. Onder impuls van haar mentors Gwendolyn Goesting Rutten en Bart Kletsmajoor Somers. Vanuit hun standpunt, plat opportunisme, het binnenhalen van een trofee en een merk. Daarnaast heeft Wannacatch, het communicatiebedrijf van inventieve Sihame, nog een extra 50.000 euro aan Open vld gefactureerd, volledig legaal overigens, om de sociale mediacampagnes te verzorgen (‘online personal branding’ in vakjargon) van andere liberale kopstukken in de Antwerpse kieskring (zowel Vlaams als federaal). Voor niets gaat de  zon op, maar gelieve voor een blauwe hemel langs de kassa te passeren. Het verdienmodel van Sihame El Kaouakibi is zonder meer ingenieus te noemen. Vanzelfsprekend is ze onschuldig aan elk misdrijf tot bewijs van het tegendeel. Ook voor haar is de reputatieschade nu al zo goed als onoverkomelijk. Hoe bevlogen Sihame ook mag zijn, financieel-juridisch was ze te zwak omringd. Haar politieke carrière is voorbij. Dat is trouwens het lot van de meeste witte konijnen. Eerst geknuffeld, dan gestroopt. De statutaire commissie van Open vld heeft gevallen trofee Sihame alvast voor zes maanden uit de partij gezet als ‘bewarende maatregel’. Van je politieke vrienden moet je het vooral niet hebben.

 

 

Het blauwe fabriekje

Open vld draagt al sinds de verkwistende Verhofstadt-jaren een reputatie mee van losjes om te gaan met financiële rechtlijnigheid. Sommige partijmandatarissen hebben door de jaren heen blijk gegeven van behoorlijk wat financiële creativiteit. Zo is Geert Versnick, eerste luitenant van Peter Pan Verhofstadt in Gent, in 2017 met de staart tussen de benen moeten afdruipen van de politieke scène na controverse over zijn bestuursfuncties bij een reeks intercommunales en privébedrijven (waaronder de Optima Group van de inmiddels failliete Jeroen Piqueur). Geert de Fixer presenteerde als gedeputeerde ook nog eens hoge hotelkosten aan de provincie Oost-Vlaanderen, telkens voor verblijven in een luxueuze suite in het Lebua-hotel te Bangkok, Thailand. Onkosten die hij ook gebruikte als fiscale aftrekpost voor zijn firma Clancy Corporation (Clanco) BV. Twee vliegen in één klap. Minister van Staat Jaak Gabriëls, voormalig federaal en Vlaams minister en ooit nog Volksunievoorzitter alvorens te bezwijken voor de sirenenzang van Fladderende Guy, is in 2018 uit de politiek gestapt na beschuldigingen van oplichting en schriftvervalsing in een corruptiedossier dat het parket Limburg toen onderzocht. Het ging om de periode dat Sjakie burgemeester van Bree was. Vorig jaar is hij doorverwezen naar de correctionele rechtbank in Tongeren, waarbij hij in verdenking is gesteld van bendevorming, schriftvervalsing en misbruik van vertrouwen als persoon in een openbaar ambt. Zijn proces is gepland op 7 en 14 oktober van dit jaar. Karel Dioxine Pinxten, ook voormalig federaal minister en nadien auditeur bij de Europese Rekenkamer, is in 2018 door het Europees bureau voor fraudebestrijding (OLAF) ervan beschuldigd 500.000 euro aan financiële middelen misbruikt te hebben voor plezierreisjes en jachtpartijen. De advocaat-generaal bij het Hof van Justitie van de Europese Unie verwijt hem ‘belangenconflicten’ en ‘een volstrekte minachting voor de geldende regels’, toen hij (riant betaald) lid was van de Europese Rekenkamer. De zaak is nog hangende.

De opvolgster van Pinxten bij de Europese financiële waakhond is Annemie Turtelboom (Open vld zorgt goed voor haar gewezen mandatarissen, de belastinglijfeigene betaalt de rekening), ook al ex-minister en wereldberoemd in Vlaanderen door de Turteltaks, een forfaitaire verhoging van de elektriciteitsfactuur voor gezinnen, bedoeld om de schuld af te lossen ontstaan door de buitensporige subsidiëring van zonnepanelen, een erfenis van haar voorgangers waaronder Freya 'fuck-me-botjes' Van den Bossche (de Freyafactuur). Het Grondwettelijk Hof vernietigde de heffing in 2017, maar de financiële put bleef. De volgende Vlaamse liberalen die hun tanden stuk beten op het groene stroomdossier, waren helmboswuivende Bart Tommelein (de golfbreker van Oostende) en haar-en tenenkrullende Lydia Peeters (het manusje-van-alles van de Maaskant). En avant la musique! Hun gammele zonnepanelenconstructie stortte met veel gedruis in elkaar toen op 14/01/2021 het Grondwettelijk Hof in een nieuw arrest het systeem van de terugdraaiende elektriciteitsmeter voor zonnepanelen, naar de papierversnipperaar verwees. Vernietigd. Alweer. Wegens discriminatie tegenover elektriciteitsgebruikers zonder zonnepanelen, die mee de subsidiefacturen mogen betalen. Voor die eer zouden ze liever bedanken.

De huidige Vlaamse minister van Energie Zuhal Demir (N-VA) mag de lekkages van haar liberale voorgangers opdweilen. Kostprijs: 445 tot 579 miljoen euro belastinggeld. Alle subsidies samen voor hernieuwbare energie (wind, zon, biomassa, afval en biogas), inclusief de federale (wind op zee), hebben de voorbije 20 jaar al 30 miljard euro gekost aan de belastingbetaler. Voor de groenestroomcertificaten voor zonnepanelen zullen de Vlamingen tegen 2030 14,5 miljard euro opgehoest hebben. Van de erfenis aan engagementen dient nog altijd zo’n 16 à 17 miljard euro betaald. Toch blijven we ver beneden de klimaatdoelstellingen vooropgesteld door de Europese Unie. Waar is al dat belastinggeld dan naartoe? Gelieve Steve Stevaert (sp.a) op te graven of aan te kloppen bij wilde subsidiestrooiers als Johan Vande Lanotte (sp.a) c.q. Kris Peeters (CD&V), en begunstigden als o.m. de Colruyt-familieholding Korys (offshore windmolenbedrijven Parkwind, Belwind en Northwind), zonneplantagebouwers Fernand Huts (Katoen Natie) en de bank ING, het in 2013 frauduleus gecrashte Enfinity-bedrijfskluwen van zonnekoning Patrick Decuyper en zijn partner Gino Van Neer, het eveneens in 2013 op de klippen gelopen Electrawinds van Luc en Paul Desender, met gladakker Vande Lanotte als voorzitter. Het belastinggeld klotste tegen de plinten. In zijn gloriedagen raamde de onvolprezen Kaaiman (Koen Meulenaere) de fratsen en flaters van Johan den Baard op meer dan 5 miljard euro (De Tijd 25/01/2020). Alvast bij Enfinity en Electrawinds is het belastinggeld als sneeuw voor de zon verdwenen of vervlogen in de wind van de graaizucht. Onze elektriciteitsfactuur (11% duurder dan de gemiddelde prijs in Europa) is de trieste getuige van het gejongleer, tussen 2007 en 2019 is ze met 66 % gestegen. België, het Sicilië aan de Noordzee. We worden belazerd en bedonderd waar we bijstaan.

Op de partituur van het Vivaldi-orkest staat inmiddels een Belgische schuldgraad van 116%, een structureel begrotingstekort van 6% en overheidsuitgaven van 55% van het bbp.

Jonkheer Alexander van Brakel in Het Laatste Nieuws van 31/08/2019: ‘Open vld heeft het niet goed gedaan bij de verkiezingen. Wij zijn de zevende partij in het parlement. Je moet de democratie respecteren. Als eerste minister zonder slagkracht ben je de dweil van je regering.' Profetische woorden. PS-Padrino Paul Magnette heeft zijn luitenants op sleutelposities gezet in het Vivaldi-orkest. Pierre-Yves Dermagne is minister van Economie en Werk, Thomas Dermine is aan hem toegevoegd als staatssecretaris voor Relance en Strategische Investeringen. Don Paolo doet voorstellen die Alexander de Kleine niet kan weigeren. Hij zet namens de PS de lijnen uit van de sociaaleconomische dossiers die zich aandienen. Hij en niemand anders is de echte patron van de federale regering. Voor de PS-bonzen en hun slippendragers zijn financiële schandalen overigens legio, ze behoren tot hun natuurlijke biotoop, waarvan de graaicultuur een essentieel kenmerk is. Daar kunnen de Open vld-smurfen nog niet aan tippen. Ook bij de PS is hypocrisie de smeerolie van de machtsmachine. Al twee decennia levert België wapens aan Saudi-Arabië, dat op grote schaal het oorlogsrecht schendt in Jemen. Sinds 2006 heeft de Waalse regering voor bijna drie miljard euro aan exportlicenties goedgekeurd. De meeste wapens worden geproduceerd door FN Herstal, de wapenfabriek die sinds 1997 volledig in handen is van de Waalse overheid, waarin de PS vrijwel altijd de boventoon heeft gevoerd, wat ook vandaag nog het geval is. Op de partituur van het Vivaldi-orkest staat inmiddels een Belgische schuldgraad van 116%, een structureel begrotingstekort van 6% en overheidsuitgaven van 55% van het bbp. Genoeg voor een relancevertolking allegro con brio. Dat vereist een bekwame en gedreven dirigent, vooraan op het podium, niet in de coulissen. Zoals verwacht, horen we van de Vivaldi-partijvoorzitters vooral valse noten zoals de oekazes van Paul Magnette, de oprispingen van Georges-Louis Bouchez (MR) of het gekrakeel tussen Conner Rousseau (sp.a) en Meyrem Almaci (Groen). En dat is nog maar de ouverture.

De ondraaglijke lichtheid van de wokeness

Wie meent dat het politiek correct denken, in modieuze termen ‘wokeness’ genoemd, een onschuldig tijdverdrijf is van het niveau geitenwollensokken breien of vogelhuisjes in elkaar timmeren, kan die illusie best opbergen. Het is meer dan vrijblijvende prietpraat in de trendy cafés met gezellig terras waar paarsgroenlinkse pseudo-intellectuelen en mediafiguren tegen elkaar aanschurken (in niet-coronatijden). Het gedaas en gezwatel van de moraalridders heeft wel degelijk impact op de samenleving, niet alleen via de mainstreammedia, het middenveld en het onderwijs, maar ook in het beleid van centrumsteden als Gent. Dat is vandaag in Vlaanderen het paarsgroenlinkse bastion bij uitstek met lichte concurrentie van de varianten in Mechelen en Leuven waar de groene afgunst en bedilzucht zich ook in het stadsbestuur hebben genesteld.

De aanhangers van de afrekencultuur (de ‘cancel culture’) hebben in november 2020 een ‘rapport met aanbevelingen’ aan het Gentse stadsbestuur gepresenteerd, dat de verbeelding tart, maar ernstig wordt genomen door burgemeester Mathias De Clercq (Open vld) en zijn schepenen, zoals blijkt uit hun respons op 21/01/2021. Tijdens een speciale themacommissie op 10 maart aanstaande worden het rapport en de reactie van het stadsbestuur voorgelegd aan de gemeenteraadsleden.

‘Dekoloniseer mijn stad’ heet het werkstuk. Wat valt daarin zoal aan boeiende inzichten te vernemen:

  • ‘Voor de mensen in de vuurlinie gaat dekolonisering in de eerste plaats om een strijd tegen het koloniale heden: het structurele en institutionele racisme, met het daaraan verbonden structurele seksisme, en het wereldwijde economische systeem dat teert op deze ongelijkheden. De beweging voor dekolonisering formuleert een diverse systeemkritiek, en bouwt voort op eeuwenlange - sociale, politieke en intellectuele - tradities van verzet tegen de witte, mannelijke en Westerse dominantie.’  Om te beginnen, een stamp in het kruis van de witte demon. Auwch! Kajiet!

 

  • ‘Ongelijkheid en onrechtvaardigheid spelen zich af op ontelbare vlakken in de stad: de ruimtelijke segregatie in een rijk, wit en proper centrum van Gent versus een arme, gekleurde en verwaarloosde rand; discriminatie op de huizen- en arbeidsmarkt en in het onderwijs; etnische profilering en racisme bij de politie; het hoofddoekenverbod en Zwarte Piet; geschiedenisonderricht en het witgewassen collectieve geheugen in musea en andere culturele instellingen; een gebrek aan actieve participatie en representatie van geracialiseerde personen en groepen op alle beleidsniveaus; het vluchtelingenbeleid en -opvang, de rol van de Stad in de toekenning van verblijfsvergunningen en controle op zogenaamde schijnhuwelijken, en de racistische en ontmenselijkende manier waarop in die procedures met sommige nationaliteiten wordt omgegaan.’ Kortom Gent is de hel op aarde, een reliek uit een 19e eeuwse roman van Charles Dickens. Vlucht nu je nog kan!

 

  • ‘Dekolonisering gaat niet alleen over een actief en structureel antiracisme, maar ziet ook de verbinding met feminisme, de strijd van LGBTQI+, migratie, vluchtelingen, de klimaatproblematiek en de ongelijke Noord-Zuid verhoudingen op wereldvlak.’ Nu we toch bezig zijn: ‘Viva la revolución!’ Wie wil er vooraf een caffè latte? Of liever een latte macchiato? Een bedreven barista overtreft nog altijd Che Guevara, schat. Che wie?

 

  • ‘Structureel racisme is een ideologie die in de voorbije eeuwen van kolonisatie en slavernij is ontwikkeld en verfijnd om de macht van Europese elites te vrijwaren. Structureel racisme verdeelt de onderklasse en legitimeert de beperking van opportuniteiten en het stigmatiseren van geracialiseerde personen. Bijgevolg bestaat er systematische discriminatie, uitsluiting en dehumanisering in verschillende domeinen van de samenleving zoals economie, onderwijs, huisvesting, gezondheidszorg, politiek, cultuur, sport. Structureel racisme kan zowel intentioneel als onbedoeld zijn, maar schept de omstandigheden waardoor de achterstelling van een bepaalde groep wordt gezien als de verantwoordelijkheid van die groep zelf, en niet als het gevolg van de maatschappelijke structuren waarin die groep moet functioneren.’ De legitimering van de slachtoffercultuur. Wat wit is, vals is. Wie niet wit is, behoort tot de kwetsbaren die in alle opzichten dienen gepamperd, vooral financieel. Of is dat nu precies wat we moeten verstaan onder paternalisme?

 

  • ‘Gent dient op structurele en proactieve wijze praktijktesten te organiseren op minimaal volgende maatschappelijke domeinen: huisvestingsmarkt, arbeidsmarkt, horeca, nachtleven en politie. In dat kader erkent Gent signalen vanuit geracialiseerde groepen en voert een adequaat beleid uit. Daarbij hoort een ondubbelzinnige keuze om de zijde te kiezen van wie klacht indient en om het juridische verloop tot het uiterste te ondersteunen. Concrete acties bestaan onder meer in het opheffen van elk hoofddoekenverbod in alle dienstverlening en van het verbod op de burkini in alle zwembaden op het Gentse grondgebied, evenals het hanteren van een actief pluralisme door het toelaten van religieuze symbolen in de openbare functies en in het onderwijs.’ Tolerantie tegenover intolerantie van religieuze fundamentalisten. In Gent, dat zich erop beroept de stad bij uitstek te zijn van het Vlaamse liberalisme. Het aanvaarden van diversiteit, andere opvattingen en levenswijzen, is geen eenrichtingsverkeer. Minstens vereist het respect voor een gemeenschappelijke sokkel van normen en waarden binnen de spelregels van de democratische rechtsstaat. Daarop toegeven, is een aberratie. Het spreekt voor zich dat racisme onder welke vorm dan ook in alle opzichten mensonwaardig en verwerpelijk is.

 

 

Commentaar van Philip Roose op Doorbraak.be 14/02/2021: ‘Geruggesteund door een anti-discriminatiewetgeving met een omgekeerde bewijslast (waarbij de beschuldigde moet bewijzen niet te discrimineren in plaats van omgekeerd), zoekt de diversiteitsmaffia voortdurend naar bekende Vlamingen, ondernemingen, instellingen, partijen en organisaties die volgens hen niet ‘divers’ genoeg zijn. Eens men de vermeende dader heeft geïdentificeerd, start men een (sociale) mediahetze waartegen men zich onmogelijk kan verdedigen. Werft een organisatie te veel mannen aan? Seksisme! Is de raad van bestuur of het management van een bedrijf te ‘wit’? Racisme! Maakt iemand een film over het Vlaanderen van de 19e eeuw zonder een gekleurde medemens? Wit privilege! Doet u als bekende Vlaming niet mee aan de gendergekte? Transfoob! Heeft u geen regenboogvlagje in uw bio op sociale media? Homofoob! Elke organisatie of elk individu kan en zal vroeg of laat door deze diversiteitsmaffia aangepakt worden, al zijn het bijna altijd witte mannen.’

Een andere stem. Journaliste en auteur Leïla Slimani (Prix Goncourt 2016 voor ‘Chanson douce’) in Humo van 01/02/2021 : ‘Laten we ons niet langer verschuilen achter een zogenaamd respect voor culturen, in een misselijkmakend relativisme dat niets anders is dan het masker van onze lafheid, ons cynisme en ons onvermogen. Links is onze natuurlijke bondgenoot, maar wel een die ons opmerkelijk vaak in de steek laat. Het is iets te makkelijk om te roepen dat je andere culturen moet respecteren als je zelf in een deel van de wereld woont waar vrijheid heerst en de gelijkwaardigheid van man en vrouw netjes geïnstalleerd is - weliswaar met veel haperingen, en met blinde vlekken die nog zichtbaar moeten worden. Ga eens kijken wat het is om in een land te leven waar je vol misprijzen en walging wordt neergebliksemd als je als vrouw zonder hoofddoek de straat opgaat, en ze je een prostituee noemen. Ga eens rondlopen in een land waar homoseksualiteit taboe is en seks buiten het huwelijk verboden is. Ik vind het vadsig om, comfortabel achteroverleunend in je studeerkamer in het vrije Westen, jezelf op de borst te kloppen om je tolerantie. Het recht van vrouwen verdedigen om te gaan en staan waar ze willen, het recht van homo’s verdedigen om openlijk voor hun seksualiteit uit te komen: dát is progressief zijn voor mij. Ze wonen ook hier (in Europa), de moslimmannen die hun vrouwen het patriarchaat opleggen, en hun wijk volgens de wetten en gebruiken van hun land van origine proberen te ordenen. Je mag dat niet laten gebeuren.’ In de pococratie is dit natuurlijk taboe.

Marc Peeters, 18 februari 2021.