Over het genot van een hersenspoeling

27 april 2021     door Marc Peeters

In het team van 11 miljoen Belgen moet de meerderheid voortdurend solidair zijn met de minderheid, inclusief wie zich tegenover die meerderheid averechts of recalcitrant opstelt en wederkerige solidariteit afwijst. De lage vaccinatiegraad (47%) van het zorgpersoneel in de Brusselse woon-zorgcentra is daarvan een voorbeeld. Het is de omgekeerde woke-wereld waarin ‘ongelijk’ en ‘kwetsbaar’ de sleutelwoorden zijn, waarin het verscherpte bewustzijn van verzuurde zeurpieten en kijvende kleuterjuffen de plak zwaait. Ze menen dat zij aan de goede kant van de geschiedenis staan en dat de overkant met de karwats heropvoeding nodig heeft. ‘Samen uit, samen thuis’ is het meest gehoorde credo om onder het mom van niet te stigmatiseren, een fijnmazige aanpak van samenlevingsproblemen uit de weg te gaan en zoveel mogelijk generiek op te treden, zoals in de bestrijding van sars-CoV-2. In dat laatste geval heeft het gebrek aan evenwichtige pandemiewet onder parlementaire goedkeuring en controle, de armslag van de paarsgroenoranje federale regering onredelijk vergroot en daardoor het vertrouwen in de rechtsstaat verkleind, wat een burgerdemocratie niet past. Niemand heeft behoefte aan een bedilzuchtige Big Brother, type meester Frank. Wie angst kan creëren, kan grote invloed verwerven, al dan niet arglistig vermomd. Religies maken daar al eeuwenlang handig gebruik van. In een opiniebijdrage in De Standaard van 12/04/2021 stelt arts en epidemioloog Luc Bonneux: ‘Onder het banier van de volksgezondheid is de bestrijding van de covid-19-pandemie vaak een mars der dwazen, die ook het kleinste risico op enige virusoverdracht wil bannen. Volksgezondheid is dan een religie, geen wetenschap die zorgvuldig kosten en baten afweegt.’ Een hersenprikkel. 

Wordt wakker

Westerse, witte, hetero, cisgender boomers moeten het vandaag ontgelden bij een steeds bredere waaier aan groepen die zich geminoriseerd en gediscrimineerd voelen. Culpabiliseren, zondebokken zoeken voor het eigen falen, is daar uitgegroeid tot een ware slachtofferindustrie. Wie hen tegenspreekt, zouden ze liefst van al de mond snoeren en verplichten tot een doorgedreven gewetensonderzoek in de beste maoïstische traditie, waarvan het cultuurmarxisme doordrongen is.  Zo dienen universiteiten in naam van de dekolonisering hun bibliotheken en curricula te zuiveren van wit eurocentrisme of wat daarvoor moet doorgaan. In een nieuwe Nederlandse vertaling van Dante Alighieri's ‘Inferno’ is de profeet Mohammed weggeretoucheerd, om tere moslimzielen te sparen. De gereputeerde Columbia University in New York wil studenten niet confronteren met de ‘Metamorfosen’ van de Romeinse dichter Ovidius, die schreef over verkrachtingen door en van mythologische figuren, want dat geeft meisjes een onveilig gevoel. In Nederland ligt Jan Wolkers (auteur van o.m. ‘Turks Fruit’) onder vuur, in Vlaanderen Jef Geeraerts (auteur van o.m. de ‘Gangreen’-cyclus). Beiden draaien zich om in hun urnen. Het werk van de jonge zwarte Afro-Amerikaanse dichteres Amanda Gorman mag niet worden vertaald naar het Nederlands door de witte non-binaire Marieke Lucas Rijneveld (winnaar van de Booker International Prize 2020). In een populistische reflex sluit de Franse president Emmanuel Macron vanaf 2022 de prestigieuze Ecole Nationale d'Administration (ENA) waar hij zelf is afgestudeerd. ‘De kweekvijver van het Franse establishment’ moet onder druk van de gele hesjes verdwijnen. In die kringen is elite een vies begrip en ambitie een perversiteit. Studenten aan de Engelse Hull University worden niet langer gecorrigeerd als ze foutief spellen, grammaticale vergissingen maken of interpunctie verkeerd gebruiken. ‘Goed taalgebruik’ stelt de universiteit, ‘kan worden gezien als homogeen, Noord-Europees, wit, mannelijk en elitair. Dat druist in tegen de beoogde diversiteit en inclusiviteit.’ Jawadde dadde!

‘Goed taalgebruik’ stelt de universiteit, ‘kan worden gezien als homogeen, Noord-Europees, wit, mannelijk en elitair. Dat druist in tegen de beoogde diversiteit en inclusiviteit.’ Jawadde dadde!

Wat is de woke-remedie? Een reiniging van geest, denken en spreken, beter bekend als hersenspoeling. Alle smetten, hoe klein ook, van verondersteld ingeprent seksisme, racisme, kolonialisme en westerse suprematie dienen uitgewist. Je bent immers aangetast door de blanke, sorry witte, erfzonde. ‘Of je het nu leuk vindt of niet, als je wit bent, ben je sowieso medeplichtig aan een systeem dat mensen van kleur benadeelt. Ook als je je er niet van bewust bent of geen racist wilt zijn, richt je sowieso schade aan’. Een draai om de oren vanwege de Britse opiniemaakster Layla Saad, auteur van de bestseller ‘Me and White Supremacy’ (2020). Ze woont in Doha, Quatar, zoals iedereen weet een baken van mensenrechten en democratie. Weg dus met die aangebrande moppentrommel. Elke show van stand-up comedians als Alex Agnew of Philippe Geubels begint vanaf nu met uitvoerige verontschuldigingen, naar het voorbeeld van schrijver Ilja Leonard Pfeijffer in De Standaard van 17/04/2021: ‘Een poging tot een inclusieve column die niemand kwetst’. Sarcastisch, maar in het woke-universum goed voor een enkele reis richting goelag. ‘Waarom eigenlijk wordt ideologie zo gepusht aan universiteiten? 1/3 luiheid, 1/3 onwetendheid en 1/3 kwaadwilligheid’ (de Canadese hoogleraar klinische psychologie Jordan Peterson in zijn lezing uit 2002 ‘Slaying the Dragon Within Us’). ‘Sommige jongeren willen de cultuur van de samenleving waarin ze zijn opgegroeid, neerhalen en kapotslaan. Ze gedragen zich cynisch en afwijzend want ze geloven niet dat hard werken en zelfopoffering iets waardevol kunnen voortbrengen’ (Jordan Peterson in zijn lezing uit 2017 ‘Maps of Meaning 4: Marionettes and Individuals’).

Wie de totalitaire mindset verwerpt, wie kortom tegen woke is, gaat er terecht van uit dat de moderne cultuur staat of valt bij het recht op vrijemeningsuiting, bij de waarden van de roemruchte Verlichting. Dat blijft essentieel in een zichzelf respecterende democratie en tolerante samenleving. Waarin iedereen gelijke kansen krijgt, maar ook aanvaardt dat het de overheid niet toekomt gelijke uitkomsten na te streven of op te leggen. Gelijkwaardigheid betekent niet nivellering. Emancipatie en het tegengaan van racisme, xenofobie en discriminatie, kunnen net zo goed gebeuren in een geest van openheid en dialoog, zonder het opkloppen van tegenstellingen en frustraties. Woke of politiek hypercorrect denken heeft daar geen boodschap aan en gaat voluit voor het muilkorven (cancelen) van onwelgevallige, laat staan aanstootgevende opinies. Denkdwang in plaats van overtuiging. Het woke-gedachtengoed dat de samenleving opdeelt in onderdrukkers en onderdrukten, heeft zich in korte tijd ontwikkeld tot een invloedrijk socialemediafenomeen dat aan de ene kant jongeren uit minderheidsgroepen en hun sympathisanten aanspreekt, aan de andere kant appelleert aan de moraalridders en scherpslijpers onder de academici voor wie wetenschappelijk onderzoek ondergeschikt is aan woke-dogma’s. Onder applaus van mainstreammedia en paarsgroenoranjelinkse politici. De collusie tussen het politieke taaislijm en de journalistieke koelies blijft hemeltergend.

 

 

Zelfbenoemde geracialiseerde minderheden willen het wit perspectief als het vertrekpunt van universele kennis onderuithalen. Vanuit een wereldburgervisie is dat niet eens onlogisch, de koloniale territoriumdrang, plundertochten en slavenhandel hebben hele culturen verwoest, inclusief genocides van inheemse volkeren, denigrerend omschreven als primitief en minderwaardig. Terwijl toeristen zich vandaag vergapen aan de architectuur en kunstwerken van de uitgeroeide culturen. Dat destructieve mag in het westerse geschiedenisonderwijs heus wel prominent aan bod komen. Het occidentale superioriteitscomplex kan een flinke dosis nederigheid gebruiken. Dat betekent nog niet dat de huidige generaties in Europa moeten opdraaien voor aberraties die zich eeuwen geleden hebben voorgedaan. Daarover doordrammen, schadevergoeding eisen of restitutie van artefacten, wekt bij de modale Europeaan vooral aversie op in plaats van begrip. Evenmin heeft hij of zij er een boodschap aan uitheemse, intolerante normen en waarden opgedrongen te krijgen (van religies als de islam) of geconfronteerd te worden met puriteinse kwezelarij zonder enige historische nuance. De teletijdmachine bestaat nu eenmaal niet.

‘Voor mij betekent vrijheid niet gedefinieerd te worden door afkomst, gender of klasse’ (de Chinese cineaste en Oscarwinnares 2021 Chloé Zhao in Knack Focus 21/04/2021). Dat is het echte universalisme, dat haaks staat op doorgeschoten, tribaal identiteitsdenken waarin je als enkeling geen onafhankelijk bestaan hebt, maar louter bestaat bij gratie van de specifieke groep waartoe je behoort. Het woke-hokjesredeneren schept verdeeldheid, het bevordert onderscheid en accentueert tegenstellingen. Het lijdt aan het euvel dat het zegt te bestrijden. Het is een beweging die overal in de wereld agressiever wordt (de Frans-Libanese auteur Amin Maalouf, Prix Goncourt 1993, in zijn essay uit 2019 ‘Le naufrage des civilisations’). Een gezond en mild identiteitsdenken zoals een welbegrepen nationalisme rond waarden en ideeën, verankerd in een Grondwet, werkt daarentegen verbindend, het heeft niets te maken met ressentiment (de Amerikaanse politicoloog Francis Fukuyama in zijn boek uit 2018 ‘Identity: The Demand for Dignity and the Politics of Resentment’). 

Het historische narratief is bovendien niet eenzijdig negatief. De imperialistische veroveringsdrang, die overigens geenszins een uitsluitend westerse stempel draagt, heeft de wereld ook ontsloten en grote handelsstromen op gang gebracht, die we vandaag kwalificeren als globalisering. Daardoor is de gemiddelde levenstandaard, het algemene welvaartspeil, zeker in de afgelopen decennia wereldwijd gestegen. Over dat vooruitgangsoptimisme heeft de Zweedse arts Hans Rosling, hoogleraar internationale gezondheid  aan het Karolinska-instituut en oprichter van de Gapminder Foundation, in 2018 een boeiend boek geschreven onder de titel ‘Factfullnes. Ten reasons we're wrong about the world - and why things are better than you think’. Zijn TED-lezingen zijn nog steeds terug te vinden op het internet.

Opstaan

In de samenleving zijn er meerdere breuklijnen, waaronder de traditionele generatiekloof, de afgelopen jaren breder uitgediept door de covid-19-pandemie, de klimaatproblematiek en de migratiestromen. Bij een deel van vooral de jongeren in de steden loert om de hoek zowel het egocentrisme van de onmiddellijke behoeftebevrediging, als een decadent nihilisme, desolaat en wetteloos, geregeerd door verveling binnen een disruptieve maatschappij waar ze zich liever buiten plaatsen. Dat manifesteert zich bij betogingen type Black Lives Matter, maar ook de gele hesjes, waarvan de staart dikwijls bestaat uit gewelddadige black blocs, jongeren in het zwart gekleed, met skimaskers, zonnebrillen, sjaals of motorhelmen. Hun enige bedoeling is alles op hun weg kort en klein te slaan, te plunderen en zelfs brand te stichten. De politie staat er vrijwel machteloos tegenover, ze is vooral kop-van-jut.

 

 

Waar de ordehandhavers terecht keihard dienen op te treden tegen vernielzuchtig schorremorrie of criminele jeugdbendes, verliezen ze respect door omwille van vermeende of vastgestelde overtreding van coronamaatregelen, tieners in gevangeniscellen op te sluiten (Antwerpen), naaktfouillering te doen ondergaan (Leuven, Gent), te confronteren met charges te paard (Ter Kamerenbos, Brussel) of willekeurige coronaboetes uit te schrijven. Een overtal van aanwezigen in een tuin heeft trouwens beduidend meer kans op boetes dan de groepen studenten verzameld op pleinen in bv. Gent en Leuven of de ‘nouveau riches kids’ op het strand van Knokke-Zoute (voor wie 250 euro bovendien een lachertje is). ‘Naarmate zelfbeperking faalt, wordt de samenleving repressiever’ (Mark Elchardus, VUB-emeritus professor sociologie in De Morgen van 10/04/2021). Het resultaat van al die agitatie is een toenemende polarisatie, wat goed uitkomt voor populistische politici van rechts en links die door te surfen op dat ongenoegen, uit zijn op gemakkelijk electoraal gewin. Ze zitten zeker niet alleen bij de zogenaamd extremistische partijen, ook bij de traditionele collega’s lopen heel wat platte opportunisten rond in een paarsgroenjasje. Sommigen definiëren zichzelf modieus als ‘minister van Samenleven’, een upgrade tegenover ‘playmobilmannetje’, zoals in de onzalige Verhofstadt-jaren.

De subsidiemagneet

In de categorie politiek opportunisme is de kwestie Sihame El Kaouakibi nu al exemplarisch. Los van de schuldvraag over fraude, manipulatie van facturen en misbruik van subsidies voor eigen gewin, blijft het fascinerend hoe een ‘jukebox vol buzzwords’ (omschrijving van El Kaouakibi door Antwerps burgemeester Bart De Wever) erin geslaagd is miljoenen belastinggeld te draineren richting haar vzw’s Let’s Go Urban (Antwerpen) en WeLoveBXL (Brussel). En vandaar minstens gedeeltelijk naar de rits eigen vennootschappen die sociaal onderneemster Sihame had opgericht. Op advies overigens van Tim Baart, juridisch expert van internationaal consultancykantoor Deloitte, en medebestuurder van de vzw LGU Academy. De overvloed aan middelen afkomstig van zowel de federale overheid (650.000 euro), de Vlaamse overheid (850.000 euro) en vooral het Antwerpse stadsbestuur (5.300.000 euro), is ronduit verbijsterend, het gebrek aan controle op de besteding evenzeer. Beleidsevaluatie is duidelijk geen prioriteit voor onze bewindvoerders. Liever tafeltje dek je en ezeltje strek je. Als rolmodel van de diversiteit en het afwijzen van de slachtoffercultuur (wat enkel toe te juichen valt), wist Sihame El Kaouakibi niet alleen politici te begeesteren (of is het te hersenspoelen?) maar ook gerenommeerde bedrijfsleiders die haar vennootschappen geld toestaken (500.000 euro) of toetraden tot de raad van bestuur van Let’s Go Urban. Dat verhoogde haar geloofwaardigheid aanzienlijk en verlaagde tegelijk het toezicht op haar activiteiten en die van haar vriendin c.q. zakenpartner Erika Xuan Nguyen. Sihame was nu eenmaal een indrukwekkende netwerktijger. Haar verhaal, verpakt in couturekledij en een hip marketingtaaltje, maakte indruk op politici en captains of industry.

 

 

Met al die wilde weldoeners kreeg Sihame een aura van onaantastbaarheid. Ook haar familie kon van het subsidiemanna genieten: haar broers Youssef (medebestuurder van LGU Academy) en Nourdine (102.000 euro voor ‘ondersteuning van renovatiewerken’), haar zus Fatima. Haar andere broer Saïd is eveneens actief in de integratie-industrie via zijn vzw Al-Mawada Charity, die inzet op koranonderwijs. Sihame El Kaouakibi zelf is bijzonder royaal beloond voor haar werk bij Let’s Go Urban. In goed zeven jaar tijd streek ze 658.000 euro op. Als klap op de vuurpijl bood blauwgeschelpte, linksdraaiende Open vld charismatische Sihame voor de verkiezingen van mei 2019 een verkiesbare plaats aan op de lijst van het Vlaams Parlement. Con brio geslaagd. Het is geen excuus, maar in die omstandigheden kan het virus van de hybris, de overmoed, gemakkelijk toeslaan. Wat volgens de recente auditverslagen ook is gebeurd en bovendien blijkt uit haar persoonlijke aankoop in de voorbije vier jaar van voor minstens 2.460.000  euro aan woningen en bouwgrond te Edegem (villa met zwembad, bouwgronden) en Antwerpen (huis met o.m. vijf slaapkamers, een fitnesszaal, een wijnkelder en een lift, daarnaast een tweede woning met bijbehorend atelier). Voorlopig niet helemaal verklaarbaar, zeker gezien het recente faillissement van haar horecabedrijf Point Urbain en de financiële moeilijkheden bij haar andere vennootschappen.

Johan Vande Lanotte, de eminente Vooruit-staatsman annex geldverkwister, kortom een ervaringsdeskundige, heeft nochtans zijn best gedaan om zijn cliënte Sihame El Kaouakibi uit de stormwind te zetten. Op een persconferentie dd. 21/04/2021 poneerde hij dat El Kaouakibi onterecht aan de publieke schandpaal is genageld (trial by media) via een bewuste beschadigingscampagne (kijk, nu is ze toch nog een slachtoffer). Volgens hem zijn er in de rapportering van advocate Annemie Moens, de voorlopige bewindvoerster van Let’s Go Urban, en dus ook in de auditverslagen (waarop hij niet reageert) van i-Force en de stad Antwerpen ‘te veel tegenstrijdigheden, ontbreken essentiële bewijsstukken en is het hele proces van woord en tegenwoord niet ernstig gevoerd. De enige manier om tot een conclusie te komen is een diepgaand forensisch onderzoek.’ Van het vastgoed in eigendom van El Kaouakibi zou 82% van de aankoopprijs gefinancierd zijn door banken. De bal komt steeds meer te liggen bij het parket van Antwerpen en het onderzoek dat nu al ambtshalve gevoerd wordt door de Centrale Dienst voor Bestrijding van Corruptie (CDBC). Finaal gaat het niet zozeer over mogelijke financiële malversaties of belangenvermenging, maar over integriteit (opiniemaker Dyab Abou Jahjah in ‘De afspraak’ op Canvas 21/04/2021). De Open vld-kongsi heeft alvast voor de vlucht vooruit gekozen en zwierige Sihame laten vallen als een oververhit hangijzer. In 2015 zegde El Kaouakibi in een interview in De Tijd dat ze in de politiek zou opbranden (24/01/2015). Die voorspelling is uitgekomen. Hopelijk blijft in de hele heisa, waar ook een parfum van afgunst rondhangt, het sociaal-artistiek project van LGU Academy gevrijwaard, waarschijnlijk onder een andere naam en leiding. De subsidiekraan van de stad Antwerpen is in elk geval op 26/04/2021 dichtgedraaid, wat het faillissement van de vzw tot gevolg zal hebben.

Is ze niet al zes maanden afwezig met ziekte-attest zodat ze haar maandvergoeding (6.500 euro netto) volledig krijgt doorbetaald (ze heeft ook recht op een kostenforfait, een eindejaarspremie, vakantiegeld en een parlementair medewerker)?

In de opgeklopte hetze is het pathetisch te constateren hoe de regimepers (De Standaard, De Morgen, Knack) en staatszender VRT zich in alle mogelijke bochten wringen om de affaire El Kaouakibi in de schoenen te schuiven van de Antwerpse N-VA en vooral van burgemeester Bart De Wever. Jos D’haese, een PVDA-communist, heeft het in 'De zevende dag' van 18/04/2021 zelfs schaamteloos over 'het systeem De Wever'. Zonder weerwoord van VRT-moderator Lisbeth Imbo. Een grijnslach, dat wel. Is donor en media darling Sihame niet als Vlaams parlementslid verkozen met de overenthousiaste steun van Open vld-coryfeeën Bart Kletsmajoor Somers en Gwendolyn Goesting Rutten? Blijft ze na haar recente ontslag uit de partij niet zitten als parlementslid om te genieten van de riante wedde en vooral de parlementaire onschendbaarheid? Is ze niet al zes maanden afwezig met ziekte-attest zodat ze haar maandvergoeding (6.500 euro netto) volledig krijgt doorbetaald (ze heeft ook recht op een kostenforfait, een eindejaarspremie, vakantiegeld en een parlementair medewerker)? Was het niet Open vld die 104.000 euro heeft neergeteld voor haar ‘authentiek liberaal engagement'? Heeft ze voor haar jobplatform WannaWork geen 450.000 euro subsidies gekregen van toenmalig minister van Digitalisering en huidig premier Alexander Landjonker De Croo (nog steeds Open vld)? Heeft ook toenmalig Vlaams cultuurminister Sven Kazakkendraaier Gatz (Open vld-Brusselaar) niet een belastingduit in het al rijk gevulde zakje gedaan door 320.000 euro steun over te maken aan Let’s Go Urban? Heeft de stad Mechelen bestuurd door het appelblauwzeegroene duo Somers-Calvo niet 125.000 euro subsidiegeld betaald aan A Woman’s View, een vennootschap van ravissante Sihame? Heeft ze als bestuurder van de VRT (namens Open vld) geen factuur gestuurd naar de staatsomroep voor een bedrag van 35.500 euro? Was het niet de bedoeling van Open vld om haar wit konijn bij de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2024 te laten opdraven als multicultureel uitdager van Bart De Wever? Heeft Sihame niet met verve en charme subsidies geronseld bij heel wat instanties en bedrijven? Waren de bedrijfsleiders in de raad van bestuur van Let's Go Urban niet te zeer verblind door haar voluntarisme? Heeft N-VA-schepen Nabilla Ait Daoud haar vriendschap met Sihame El Kaouakibi niet laten misbruiken? Waar ligt voor politici en ambtenaren de grens tussen naïviteit en incompetentie? Zijn gratuite insinuaties van politieke corruptie niet eigen aan riooljournalistiek? Is de heisa niet kenschetsend voor een systeem dat belastingbetalers uitperst om politici toe te laten hun achterban met subsidies te verwennen? Hun populariteit op te krikken met faveurtjes en douceurtjes? De vraag stellen, is ze beantwoorden.

Uiteindelijk heeft verguisde Sihame niet meer gedaan dan wat de politieke partijen en de verzuilde organisaties uit het middenveld al decennia doen: zich laven aan de subsidie-uier van de overheidsmelkkoe, royaal gevoederd met belastinggeld. Vlaams minister van Financiën en Begroting Matthias Diependaele (N-VA) koestert alvast plannen om binnen het Vlaams subsidiebudget van 13,3 miljard euro (waarvan 83 miljoen euro voor de integratie-industrie) stevig te snoeien in de wildgroei van vzw’s allerhande. Eindelijk. De paarsgroenoranje federale regeringscoalitie van haar kant, beter bekend als het Vivaldi-dwergenorkest, broedt op plannen voor nieuwe belastingen allerhande. Dat wordt een stinkei.

 

De uitsmijter

België is zo lek als een mandje wat varianten van het coronavirus betreft. In principe geldt er een inreisverbod voor inwoners van landen buiten de Europese Unie en de Schengenzone, maar de lijst met uitzonderingen is zo lang dat het de regel is geworden. Deze info komt van virusgoeroe Marc Van Ranst en als lid van de 'Groep van Experts voor Managementstrategie van covid-19' (de glinsterende GEMS) kan hij het weten. Federaal minister van Binnenlandse Zaken Annelies Verlinden (CD&V) vindt het niet nodig om de lijst met uitzonderingen in te korten: ‘een strikte grenssluiting zorgt voor veel problemen’ (De Ochtend op Radio 1 - 23/04/2021). Heel opmerkzaam. De problemen met covid-19 verzinken daarbij natuurlijk in het niet. Hoewel. 20 van 43 studenten uit India (Kerala) die in Aalst en Leuven in het kader van een uitwisselingsprogramma een opleiding verpleegkunde volgen, zijn besmet met de Indiase variant van het coronavirus. Ze kwamen op 12 april aan in België. Drie ervan waren overigens gevaccineerd (AstraZeneca en Pfizer/BioNTech). In India stromen de ziekenhuizen vol met coronapatiënten. Plaatselijke experts maken zich zorgen over die Indiase variant, die besmettelijker zou zijn en patiënten zwaarder ziek zou maken. Het Verenigd Koninkrijk heeft een volledig toegangsverbod voor reizigers uit India uitgevaardigd. Reactie van Vlaams minister-president Jan Jambon (N-VA): ‘We gaan toch niet alle internationale uitwisselingsprogramma’s compleet stilleggen omdat hier of daar een coronavariant gevonden wordt’ (Terzake op Canvas 23/04/2021). Onvoorstelbaar! Waar liggen hier de prioriteiten? Gaan we in Vlaanderen grossieren in virusvarianten? De Chinese, Britse, Zuid-Afrikaanse en Braziliaanse hadden we al, nu nog de Indiase. Leggen we een collectie aan? Terwijl de ziekenhuizen en de intensieve zorg kreunen? De cultuur- en evenementensector, de horeca, de winkeliers, de niet-medische contactberoepen, ze kunnen het flipflopbeleid enkel met lede ogen en lege kassa’s aanzien. Laatste bericht: het Overlegcomité van de federale regering en de regeringen van de deelstaten heeft vandaag beslist alle reizigersvervoer uit India, Brazilië en Zuid-Afrika te verbieden, op een beperkt aantal essentiële verplaatsingen na (met attest van de werkgever). Blijkbaar is er toch ergens de lamp van het gezond verstand gaan branden.

 

Marc Peeters, 27 april 2021.